Kasa bezrobocia

Większość kas bezrobocia istniejących dzisiaj w Szwecji została utworzona przez organizacje związków zawodowych. O tym, do której kasy bezrobocia pracownik ma prawo należeć, decyduje rodzaj i zakres jego pracy. Uzupełnieniem do tradycyjnych kas bezrobocia jest niezależna od innych organizacji kasa bezrobocia ALFA (Alfa-kassan). Należeć do niej mogą zarówno pracownicy, jak i pracodawcy. Jest ona otwarta dla wszystkich zawodów występujących na rynku pracy.
Głównym zadaniem kas bezrobocia jest administrowanie wypłat świadczeń z tytułu bezrobocia zgodnie z prawem o ubezpieczeniu od bezrobocia (Lag om arbetslöshetsförsäkring). Wypłaty otrzymują członkowie kas bezrobocia. Świadczenia są wypłacane maksymalnie za 5 dni w tygodniu.
Wysokość wypłaty miesięcznej z tytułu bezrobocia oblicza się na podstawie dochodów uzyskanych w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed utratą pracy. Stawka dzienna wynosi 80 procent wcześniejszej pensji pracownika.
Nie może ona jednak przekroczyć kwoty 680 SEK dziennie. Maksymalną stawkę dzienną otrzymuje ten, kto zarabiał wcześniej co najmniej 18.700 SEK miesięcznie, co oznacza miesięczną wypłatę z kasy bezrobocia w wysokości 14.960 SEK. Po potrąceniu podatku pracownik otrzyma wówczas około 10.450 SEK.
Aby uzyskać prawo do świadczeń opartych o wcześniejsze zarobki, należy być członkiem kasy bezrobocia przez okres co najmniej 12 miesięcy. Ten, kto nie spełnia tego warunku może otrzymać tzw. kwotę podstawową, która wynosi maksymalnie 320 SEK dziennie.
Okres wypłat świadczeń z tytułu bezrobocia wynosi 300 dni, za wyjątkiem pierwszych 5 tzw. karencyjnych, które nie są płatne.
Pracownicy posiadający niepełnoletnie dzieci mogą uzyskać przedłużenie okresu wypłat o 150 dni. Od 201 dnia stawka dzienna jest obniżona do 70 procent wcześniejszej pensji.