Przebywający tymczasowo

Prawo do opieki zdrowotnej ma absolutnie każda osoba przebywająca w Szwecji. Jednak prawo do „bezpłatnej” bądź „częściowo odpłatnej” opieki zdrowotnej posiadają jedynie osoby ubezpieczone w Szwecji, czyli osoby posiadające Personnummer.
W przypadku osób przebywających czasowo w Szwecji i nie posiadających Personnummer (odpowiednik polskiego numeru PESEL), dostęp do „bezpłatnej” i „częściowo odpłatnej” pomocy zdrowotnej jest ograniczony i możliwy jedynie w sytuacji wymagającej nagłej pomocy bądź leczenia.
Dotyczy to wypadków, urazów i nagłych zachorowań wymagających leczenia, które powinno być podjęte niezwłocznie, bez konieczności powrotu do kraju. Praktycznie więc obejmuje to np. grypę, anginę, zapalenie płuc, „grypę żołądkową”, zatrucia pokarmowe, itp.
Nie obejmuje to jednak diagnostyki i leczenia dawno istniejącego problemu, np.: diagnostyki skrzywienia kręgosłupa; dokuczliwej, ale niegroźnej alergii; znanej, choć nie ulegającej pogorszeniu choroby serca; itd.

„Bezpłatną” bądź „częściowo odpłatną” pomoc (nawet bardzo zaawansowaną, jak np. skomplikowany zabieg operacyjny), można uzyskać także w przypadku nagłego pogorszenia się groźnej i dawno istniejącej choroby - np. groźne pogorszenie się wieloletniej choroby serca.
„Bezpłatna” czy „częściowo odpłatna” pomoc obejmuje również opiekę zdrowotną kobiet w ciąży (w tym np. nagły poród!) oraz opiekę pediatryczną (dla dzieci do ukończenia 18 roku życia).
Tylko lekarz może zadecydować, na ile rzeczywiście konieczne jest „bezpłatne” bądź „częściowo płatne” badanie/leczenie w ramach ograniczonej pomocy dla osób nieubezpieczonych w Szwecji. Jeśli taka decyzja zostanie rozpatrzona pozytywnie, to pacjentowi przysługuje również bezpłatna pomoc tłumacza. W praktyce, niestety, placówki opieki zdrowotnej mają kłopot z realizacją tego zadania.
Jeśli lekarz stwierdzi natomiast, że dany przypadek nie kwalifikuje do „bezpłatnego” bądź „częściowo odpłatnego” leczenia, wszelkie koszty trzeba będzie ponieść samodzielnie. Aby zminimalizować to ryzyko należy w szczególnych, skomplikowanych i drogich przypadkach leczenia zasięgnąć porady w miejscowym oddziale Forsäkringskassan(odpowiednik polskiego ZUS-u).
Warunkiem uzyskania „bezpłatnej” i „częściowo odpłatnej” pomocy jest posiadanie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego (European Health Insurance Card).
W Polsce wydają ją placówki Narodowego Funduszu Zdrowia. Przysługuje ona wszystkim ubezpieczonym, zarejestrowanym bezrobotnym, uczącym się i dzieciom do końca 18-go roku życia (bez względu na stan zatrudnienia/ubezpieczenia rodziców/opiekunów).
Osoby nie posiadające Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego ponoszą pełne koszty badań i leczenia!
Jeśli natomiast pracujesz w Szwecji i jesteś tutaj ubezpieczony, a planujesz podróż w rodzinne strony, zamów kartę ze strony www.forsakringskassan.se/servicewebb/start.do?op=12011
Försäkringskassan (odpowiednik polskiego ZUS-u) wyśle ją na Twój adres zameldowania w przeciągu 10 dni od daty złożenia zamówienia.
Jeśli nie zdążysz odebrać karty przed wyjazdem, nie oznacza to wcale, że nie jesteś ubezpieczony. Zachowaj wszystkie rachunki kosztów poniesionych za leczenie, a po powrocie do Szwecji wyślij je do Försäkringskassan, dostaniesz wówczas zwrot pieniędzy.