Rozwód po szwedzku

Aby się rozwieść, konieczne jest sporządzenie tzw. „wspólnego podania rozwodowego” (gemensam ansökan om skilsmässa) lub powództwa (stämningsansökan). Razem z innymi dokumentami powinny być one wysłane do sądu okręgowego.
Jeśli małżonkowie posiadają dzieci poniżej 16-go roku życia lub jeśli tylko jedno z nich chce rozwodu, zostanie im przydzielony tzw. „czas do namysłu” (betänketid). Może on trwać od 6 miesięcy do roku. W czasie tego okresu małżeństwo nadal jest formalnie ważne. Oczywiście istnieją wyjątki od tej zasady, jednakże w takim wypadku należy skontaktować się z adwokatem.
W podaniu rozwodowym pojawią się pytania odnośnie opieki nad dziećmi oraz prawa do odwiedzin. Jeśli został przyznany betänketid, to po jego upływie koniecznie należy wysłać wypełnione podanie. W przeciwnym wypadku procedura rozwodowa zostaje wstrzymana i małżeństwo pozostaje ważne.
Najłatwiej i najtaniej można się rozwieść on-line. Wystarczy na stronie www.skilsmassaonline.se wypełnić swoje dane, a jeden z tamtejszych prawników bezpośrednio przeprowadzi całą procedurę rozwodową. Prawie wszystkie ceny są stałe i zależą od złożoności rozwodu.

Podział majątku
Małżeństwo to nie tylko wspólne życie, ale w mniejszym lub większym stopniu praca nad wspólnym dorobkiem ekonomicznym, który w momencie rozwodu podlega podziałowi.
Główną zasadą jest przydział równych części obojgu z małżonków. W niektórych przypadkach odstępuje się jednak od tej reguły, np. gdy małżeństwo trwało bardzo krótko.
Podział majątku odbywa się poprzez „umowę o podziale majątku” (bodelning). Możemy ją przygotować razem lub skorzystać z pomocy prawnika. Jednak w każdym przypadku powinna być ona dokładnie spisana i podpisana przez oboje małżonków. Jeśli jedno z nich nie zgadza się z ustaleniami, może złożyć podanie do sądu rejonowego o sprawę dotyczącą tejże kwestii. Wtedy to sąd decyduje, w jaki sposób majątek ma zostać podzielony. Jeżeli któraś ze stron nie jest zadowolona z wyroku, może złożyć odwołanie.
„Umowa o podziale majątku” decyduje, które z małżonków ma prawo do zatrzymania wspólnego domu/mieszkania czy też wspólnych artykułów gospodarstwa domowego.W większości przypadków przysługują one temu z eksmałżonków, u którego po rozwodzie będą mieszkały dzieci.
Jeżeli własność należy do tego drugiego z małżonków, to ten pierwszy ma do niej prawo tylko w wyjątkowych okolicznościach.
Powyższe zasady obowiązują niezależnie czy mieszkanie jest własnościowe, czynszowe czy też jest to dom jednorodzinny, jak również niezależnie od tego, czy dom/ mieszkanie lub artykuły gospodarstwa domowego są prywatną własnością przedmałżeńską. Jednakże nie ma możliwości przejęcia własności jednego małżonka przez drugiego, jeśli rzecz została otrzymana jako prezent, spadek czy też została zapisana w testamencie.
Ubrania i rzeczy osobistego użytku nie podlegają „umowie o podziale majątku”.
Ze względu na to, iż mieszkanie/dom przeważnie jest dużo warte, ten z małżonków, który otrzymał do niego prawo, może zostać zobligowany do zapłacenia znaczącej rekompensaty temu drugiemu.

Opieka nad dziećmi
Rozwód, wbrew temu, co mogłoby się wydawać, nie dotyczy samych małżonków. Tym, kto najmocniej doświadcza konsekwencji wynikających z tej decyzji, jest dziecko, którego dotychczasowy świat zmienia się o 180 stopni. Dlatego też, gdy para posiada dzieci poniżej 16-go roku życia, otrzymuje min. 6 miesięcy tzw. czasu do namysłu (betänketid). Wyjątkiem jest sytuacja, w której małżonkowie nie mieszkali już razem jakiś czas w ciągu ostatnich dwóch lat.
W Szwecji istnieje kilka możliwości zorganizowania miejsca zamieszkania dla dziecka, którego rodzice postanowili się rozwieść.
Dziecko przeważnie ma łatwość w dostosowywaniu się do różnych możliwości mieszkaniowych. Jednakże dobrze jest, by dziecko mogło uczęszczać do swojej dotychczasowej szkoły oraz nadal miało kontakt ze swoimi przyjaciółmi.

Najczęściej wybiera się jedno z poniższych rozwiązań:
- Dziecko mieszka u jednego z rodziców
W przeszłości było to najczęściej stosowane rozwiązanie. Dziecko pozostaje pod stałą opieką jednego z rodziców, a z drugim spotyka się od czasu do czasu (np. w weekendy). Zaletą tego rozwiązania jest to, że dziecko zawsze mieszka w „domu” i ma dostęp do
swoich znajomych, ubrań i zabawek. Jednak ujemną stroną jest, iż dziecko nie ma równego kontaktu z obojgiem rodziców. Może to doprowadzić do znacznego osłabienia relacji z drugim z nich.
- Dziecko mieszka u obojga rodziców
Tak zwane „zmienne” pomieszkiwanie dziecka jest obecnie najpopularniejszym wyborem, na jaki decydują się małżonkowie po rozwodzie.
W praktyce wygląda to tak, iż dziecko np. co dwa tygodnie przeprowadza się od jednego do drugiego z rodziców. W każdym miejscu ma swój pokój, zabawki, ubrania – swoje miejsce. Niewątpliwie największą zaletę w tym wypadku jest jednakowy kontakt dziecka z obojgiem rodziców.