Struktura służby zdrowia

Organizacja i zasady działania służby zdrowia w Szwecji różnią się od systemu funkcjonującego w Polsce. Stwarza to niekiedy wiele nieporozumień i problemów.
Szwedzką Służbę Zdrowia można podzielić na Opiekę Podstawową (Närsjukvård) i Opiekę Specjalistyczną (Specialistvård).

Opieka Podstawowa (Närsjukvård)
Przychodnia Rejonowa Vårdcentral (VC)
Przychodnia Lekarzy Domowych - Husläkarmottagning (HLM)
Przychodnia dla Kobiet w Ciąży - Mödravårdcentral (MVC)
Przychodnia dla Dzieci Zdrowych - Barnavårdscentral (BVC)
Otwarte Przychodnie Psychiatryczne - Psykiatriska
Öppenvårdsmottagningar (PÖVM)
Przychodnie Rehabilitacyjne - Rehabiliteringsmottagningar
Zakładowa Służba Zdrowia - Företaghälsovård (FHV)
Przychodnie dla Młodzieży - Ungdomsmottagning (do 24 roku życia, poradnictwo dotyczące problemów związanych ze współżyciem seksualnym)

Do Opieki Specjalistycznej (Specialistvård) – zaliczamy przychodnie z zakresu pozostałych specjalności, takich jak: Ginekologiczne, Urologiczne, Laryngologiczne, Gastrologiczne i Pediatryczne (Barnläkarmottagningar - BLM ) - odpowiednik polskich Przychodni dla Dzieci Chorych.
Odrębnym działem opieki zdrowotnej jest Opieka Stomatologiczna – (Tandvård), w której obowiązują odmienne zasady i stawki odpłatności.
W obrębie Opieki Zdrowotnej wyróżnia się również jednostki zajmujące się Opieką Doraźną (Akutsjukvård). Są to:
- Rejonowe Punkty Pomocy Doraźnej (Närakut), do których zaliczamy Vårdcentraller (dyżurujące VC) i Husläkarmottagningar (HLM) - zajmujące się lżejszymi przypadkami;
- Szpitalne Punkty Pomocy Doraźnej (Sjukhus Akutmottagningar) - zajmujące się poważniejszymi przypadkami;
- Pogotowie (Ambulans) - zajmujące się najpoważniejszymi przypadkami.
Pogotowie dyżuruje 24h/dobę pod numerem telefonu 112.
Numer 112 jest używany tylko i wyłącznie do pilnych wezwań pogotowia, policji, bądź straży pożarnej na lądzie, w górach, na jeziorach i morzu.
Numer 112 jest bezpłatny i aktywny z każdego telefonu, nawet zarejestrowanego w Polsce.
W przypadku nieuzasadnionego nadużycia można być pociągniętym do odpowiedzialności karnej.

Placówki opieki zdrowotnej dzielimy na:
- Państwowe, w których zawsze obowiązują podane poniżej zasady i opłaty. Podporządkowane są określonym województwom (Landsting).
Zaliczmy do nich niemal wszystkie szpitale (z nielicznymi wyjątkami w skali całego kraju) i większą część przychodni (choć i te coraz częściej ulegają prywatyzacji).
- Prywatne, w których podane poniżej zasady i opłaty obowiązują jedynie wówczas, gdy placówki te mają podpisaną umowę ze szwedzką ubezpieczalnią, czyli posiadają tzw. „Avtal med Försäkringskassa”. W pozostałych przypadkach pacjent ponosi opłatę samodzielnie.
Zaliczamy do nich niemal wszystkie placówki Opieki Stomatologicznej i pojedyncze szpitale.
Prywatne placówki, doskonale znane z Polski, gdzie pacjent ponosi całość opłat za badania z własnej kieszeni, występują w Szwecji bardzo rzadko.