Urlop

Wszyscy zatrudnieni mają prawo do świadczeń urlopowych zgodnie z prawem o urlopach (Semesterlagen).
Świadczenia urlopowe to: prawo do wolnego czasu (semesterledighet), wynagrodzenie w czasie urlopu (Semesterlön) i dodatek urlopowy (Semestertillägg).
Prawo o urlopach podaje tylko minimalne wartości tych świadczeń. Pracodawca może zaproponować pracownikom lepsze warunki.
Umowa zbiorowa może zawierać inne warunki niż prawo, dlatego jeżeli nasze miejsce pracy jest objęte taką umową, warto zapoznać się z przepisami obowiązującymi w danej firmie.
Pracownicy mają prawo do urlopu (Semesterledighet), aby jednak otrzymać urlop płatny trzeba na niego zapracować. Zgodnie z przepisami pracownik wypracowuje swoje prawo do płatnego urlopu podczas tzw. roku zarobkowego (Intjänandeåret), a korzysta z urlopu w roku następnym tzw. urlopowym (Semesteråret).
Rok zarobkowy liczy się od 1 kwietnia do 31 marca roku następnego. Celem tej zasady jest to, aby pracownicy zatrudnieni na początku roku też mogli skorzystać z płatnego urlopu.
Zgodnie z prawem o urlopach, wszyscy mają prawo do 25 dni urlopu w ciągu roku, ale ten, kto rozpoczął pracę po 31 sierpnia ma prawo jedynie do 5 dni wolnych w czasie bieżącego roku urlopowego. Pracownik ma prawo do 4 kolejnych tygodni urlopu w okresie od czerwca do sierpnia włącznie, o ile nie zawarł innej umowy z pracodawcą. Pracodawca ma obowiązek porozumieć się z pracownikiem oraz poinformować go, w jakim okresie może wykorzystać swój urlop. Urlop może być wykorzystywany jedynie w postaci pełnych dni roboczych. Nie można np. wziąć pół dnia urlopu. Do urlopu nie wlicza się sobót, niedziel i świąt.

Szczególne przepisy dotyczą osób:
- pracujących na różne zmiany;
- regularnie pracujących w soboty i/lub niedziele;
- posiadających nieregularny czas pracy;
- wynagradzanych według stawki godzinowej albo zatrudnionych na krótki okres.

Jeżeli pracownik został zatrudniony na okres maksymalnie 3 miesięcy, w czasie pracy nie przekraczającym maksymalnie 60 godzin tygodniowo, to nie ma on prawa do urlopu, ale ma prawo do dodatku urlopowego. Uważa się wówczas, że dodatek urlopowy jest zawarty w wynagrodzeniu za pracę, ale powinien on być wyszczególniony w specyfikacji wynagrodzenia. Na umowie o pracę znajduje się wówczas notatka np. „semesterersättning ingår i lön”. Jeżeli umówiony okres zatrudnienia wynosi maksymalnie 3 miesiące, ale czas pracy przekracza 60 godzin tygodniowo, to pracownik uzyskuje prawo do urlopu.  Dodatek urlopowy powinien być w tym wypadku doliczony do wynagrodzenia za urlop.

Wynagrodzenie za urlop (Semesterlön) jest to wypłata, którą pracownik otrzymuje w czasie urlopu. Jego wysokość wynosi 12% otrzymanych w ciągu roku zarobkowego dochodów i związana jest z prawem do 25 dni urlopu. Czasami pracodawca wypłaca zwyczajną pensję w czasie trwania urlopu. Wówczas wyrównanie do kwoty pełnego wynagrodzenie za urlop (Semestertillägg) może wypłacić później, ale maksymalnie do końca roku urlopowego. Ten, kto kończy pracę ma również prawo do wypłaty całej należności za urlop.